«Τα φοιτητικά χρόνια είναι τα καλύτερα»

Το έχουμε ακούσει όλοι.

Από γονείς.

Από καθηγητές.

Από ανθρώπους που τελείωσαν τη σχολή πριν 20 χρόνια.

Και ναι, έχουν όμορφα κομμάτια.

Αλλά ας πούμε και κάτι πιο ειλικρινές.

Τα φοιτητικά χρόνια είναι και εξαντλητικά.

Ειδικά τώρα.

Μετά την εξεταστική, δεν νιώθεις “ελεύθερος”.

Νιώθεις άδειος.

Γιατί η εξεταστική δεν είναι μόνο διάβασμα.

Είναι:

• Άγχος για να μην κοπείς.
• Άγχος για το τι θα κάνεις μετά.
• Και πολλές φορές… έχεις και δουλειά παράλληλα.

Γιατί πλέον, οι περισσότεροι φοιτητές δουλεύουν.

Όχι για εμπειρία.

Αλλά για το ενοίκιο.

Δεν είναι όπως παλιά.

Δεν είναι μόνο καφέδες και παρέες.

Είναι:

• Ενοίκια που ανεβαίνουν.
• Μισθοί που δεν φτάνουν.
• Ανταγωνισμός που ξεκινά από το 2ο έτος.
• Πίεση να “χτίσεις βιογραφικό” πριν καν καταλάβεις τι σου αρέσει.

Και μέσα σε όλα αυτά, προσπαθείς να απολαύσεις τη φάση.

Και καμία φορά νιώθεις ενοχές που δεν την απολαμβάνεις όσο “πρέπει”.

Το burnout δεν είναι αδυναμία.

Είναι φυσικό.

Όταν:

• Διαβάζεις.
• Δουλεύεις.
• Προσπαθείς να έχεις κοινωνική ζωή.
• Σκέφτεσαι το μέλλον.
• Συγκρίνεσαι με όλους.

Κάπου το σώμα και το μυαλό λένε “φτάνει”.

Και δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς τη σχολή σου.

Σημαίνει ότι απλά είσαι κουρασμένος.

Τα φοιτητικά χρόνια δεν είναι μόνο τα “καλύτερα”.

Είναι και τα πιο μπερδεμένα.

Είναι η περίοδος που:

• Δεν είσαι παιδί.
• Δεν είσαι ενήλικας.
• Δεν έχεις σταθερότητα.
• Και πρέπει να πάρεις αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον σου.

Και αυτό βαραίνει.

Και όμως.

Μέσα σε όλο αυτό, υπάρχει κάτι όμορφο.

Όχι η “ανεμελιά”.

Αλλά η αντοχή.

Το ότι συνεχίζεις.

Αυτό είναι δύναμη.

Ίσως λοιπόν τα φοιτητικά χρόνια πλέον να μην είναι “τα καλύτερα”.

Είναι τα πιο έντονα.

Τα πιο διαμορφωτικά.

Και αν αυτή την περίοδο νιώθεις εξάντληση μετά την εξεταστική…

Δεν είσαι αχάριστος.

Δεν είσαι τεμπέλης.

Δεν τα κάνεις λάθος.

Απλά ζεις μια δύσκολη φάση.

Και το ότι συνεχίζεις,

μετράει περισσότερο απ’ όσο νομίζεις.